บทที่ 28

ฉันกัดริมฝีปากแน่นจนได้กลิ่นคาวเลือด เพื่อรั้งสติไม่ให้กระเจิดกระเจิง

นิ้วกดรับสาย...

แต่ฉันยังเงียบ ไม่กล้าเอ่ยปาก กลัวจะเผลอพูดอะไรผิดสังเกตจนทำให้ภูมิสงสัย

"ที่รักครับ ไหนบอกว่าจะไปหาลัคกี้ไง? ทำไมไปอยู่ที่โรงพยาบาลได้ล่ะ?" เสียงนุ่มทุ้มของภูมิดังลอดมา

แต่มันกลับทำให้สันหลังฉันเย็นวาบ

ความคิดแรกท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ